Enver: Plan Kine da postane supersila

Kina stilizuje svoju političku liniju kao marksističko-lenjinističku, ali stvarnost pokazuje suprotno. Pravu prirodu ove linije moramo razotkriti upravo mi, marksisti-lenjinisti. Ne smemo dozvoliti da kineske revizionističke teorije prođu kao marksističke, ne smemo dozvoliti da se Kina, na putu koji je usvojila, predstavlja kao da se bori za revoluciju, dok je u stvarnosti protiv nje.

Sa politikom koju Kina sprovodi, postaje još očiglednije da pokušava da ojača pozicije kapitalizma kod kuće i da uspostavi svoju hegemoniju u svetu, da postane velika imperijalistička sila, tako da i ona zauzima, takoreći, „mesto koje zaslužuje“.

Istorija pokazuje da svaka velika kapitalistička zemlja teži da postane velika svetska sila, da pretekne i nadmaši ostale velike sile i takmiči se s njima za svetsku dominaciju. Putevi kojima su velike buržoaske države išle da bi se pretvorile u imperijalističke sile bili su različiti; uslovljeni su određenim istorijskim i geografskim okolnostima, razvojem proizvodnih snaga itd. Put Sjedinjenih Američkih Država se razlikuje od puta koji su sledile stare evropske sile poput Britanije, Francuske i Nemačke, koje su nastale kao takve na osnovu kolonijalnih okupacija.

Posle Drugog svetskog rata, Sjedinjene Američke Države ostavljane su kao najveća kapitalistička sila. Na osnovu velikog ekonomskog i vojnog potencijala koji je posedovala, i razvojem neokolonijalizma, transformisana je u imperijalističku super-silu. Ali ubrzo je ovome dodata još jedna super-sila, Sovjetski Savez, koji se nakon Staljinove smrti i nakon izdaje marksizma-lenjinizma od strane hruščovskog rukovodstva, transformisao u imperijalističku supersilu. U tu svrhu iskoristila je veliki ekonomski, tehnički i vojni potencijal koji je izgradio socijalizam.

Sada smo svedoci napora još jedne velike države, današnje Kine, da postane supersila, jer i ona ubrzano napreduje na putu kapitalizma. Ali Kini nedostaju kolonije, nedostaje velika razvijena industrija, nedostaje jaka ekonomija uopšte i veliki termo-nuklearni potencijal u istim razmerama kao i kod druge dve imperijalističke velesile.

Da biste postali supersila, apsolutno je neophodno da imate razvijenu ekonomiju, vojsku opremljenu atomskim bombama, kako biste osigurali tržišta i sfere uticaja, ulaganje kapitala u strane zemlje, itd. Kina je spremna da što pre obezbedi ove uslove. Ovo je izraženo u govoru Čou En-laja u Narodnoj skupštini 1975. godine i ponovljeno na 11. kongresu Komunističke partije Kine, gde je proglašeno da će, pre kraja ovog veka, Kina postati moćna moderna zemlja, sa ciljem sustizanja Sjedinjenih Američkih Država i Sovjetskog Saveza. Sada je čitav ovaj plan proširen i precizno izložen u onome što se naziva politikom „četiri modernizacije“. Ali koji je put Kina izabrala da bi i ona postala supersila?

Trenutno kolonije i tržišta u svetu zauzimaju drugi. Stvaranje ekonomskog i vojnog potencijala jednakog potencijalu Amerikanaca i Sovjeta, u roku od 20 godina, i vlastitim snagama, kako to tvrde kineski lideri, je nemoguće.

U ovim uslovima, da bi postala supersila, Kina će morati da prođe kroz dve glavne faze: prvo, mora da traži kredite i investicije od američkog imperijalizma i drugih razvijenih kapitalističkih zemalja, da kupi novu tehnologiju kako bi iskoristila svoje lokalno bogatstvo, od kojih će veliki deo ići kao dividenda kreditorima. Drugo, investiraće višak vrednosti izvučen na štetu kineskog naroda u države različitih kontinenata, baš kao što to danas čine američki imperijalisti i sovjetski socijal-imperijalisti.

Napori Kine da postane velesila zasnivaju se, pre svega, na njenom izboru saveznika i stvaranju saveza…”

Enver Hodža
Izvod iz IMPERIJALIZAM I REVOLUCIJA, 1979.

(link ka celom delu, na engleskom jeziku)