San i stvarnost “šestog oktobra”

Danas se navršava 20 godina od pada režima Slobodana Miloševića, početka ,,demokratskih” promena i uspostavljanja neoliberalnog sistema u Srbiji i Crnoj Gori. Današnji datum, kada je desetine hiljada ljudi došlo u Beograd da izrazi protest protiv odbijanja vlasti da prizna poraz na septembarskim izborima, među srpskim liberalima ima mistično i romantičarsko značenje i slavi se kao kakav dan pobede i početak izgradnje “nove” i “moderne” Srbije. Za veliku većinu stanovništva i petooktobarskih demonstranata to je dan kada započinje sveopšta rasprodaja Srbije i uvlačenje zemlje u kovitlac trulog kapitalizma i neoliberalizma. 

Sve ono što je Milošević sa svojom nasleđenom revizionističkom eskajuovskom klikom iz SPS-a radio od 1990. godine, nastavljeno je i posle njegovog pada. Rasprodaja javne imovine, uvlačenje fabrika u stečaj i likvidaciju, masovna otpuštanja, recesija, imigracija stanovništva, šovinizam, nasilje, kulturna retrogradnost… Kada sa ove vremenske distance posmatramo događaje, cela jedna generacija ne vidi veliku razliku između Miloševića i SPS-a i radikala iz ’90-ih godina i vladajućih dosovskih i naprednjačkih stranaka od 2000. godine do danas. Svi posle Miloševića samo su nastavljači njegove politike koja više od 30 godina otvorenim đonom ide protiv radnog naroda Srbije.

Mafija i korupcija koje su krasile Miloševićevu Srbiju dobile su novo ruho posle njegovog pada time što su legalizovane i ubačene u legalne tokove, te su sijaset gangstera danas poznati kao privrednici, ponekad “kontroverzni”, redom “uspešni privrednici” koji su svoje kriminalne radnje započete 90-ih godina legalizovali na štetu zemlje i radnog naroda. Nova vlast ne samo da nije pobedila mafiju, već je sa njom, očito, pravila “dilove”, što je dovelo do ubistva predsednika vlade, Đinđića. Dosovska klika u novoj vladajućoj garnituri potpalila je čerupanje naroda i uništavanje narodne imovine, mnogi od njih danas imaju svoje firme čiji se porezi mere milionima evra. Opljačkana je kompletna društvena imovina, hiljade ljudi su ostali bez posla, što je Srbiju dodatno osiromašilo i bacilo u još podređeniji položaj. 

Pozitivnih rezultata promena skoro i da nema ili su zanemarljivi. Ratova nije bilo dvadeset godina, međutim velike sile održavaju zavisnost naše zemlje, u stalnom strahu od sukoba i čine sve kako bi međuetničke tenzije dovele do tačke usijanja, u čemu ih podupiru disciplinovani balkanski državnici. Petooktobarske promene svoju punu devalvaciju doživljavaju današnjim do srži korumpiranim i diktatorskim režimom Aleksandra Vučića: to je prava slika tekovina petog oktobra – to je stvarnost mitskog sna o “šestom oktobru”. Danas, dvadeset godina kasnije, Srbija je na “periferiji” kapitalizma, a njeni stanovnici rade za plate koje su ispod minimuma potrebnog za preživljavanje. Radnička klasa danas se podruguje liberalnom mitu o “šestom oktobru” koji navodno nije osvanuo – jer na svojoj koži osećaja akutnu ekonomsku, političku i socijalnu krizu u zemlji, koja je plod petooktbarske liberalne tzv. revolucije i realnosti “šestog oktobra”. 

Radnička klasa dala je svoj doprinos u petooktobarskim promenama, na čelu sa čuvenim radnicima Kolubare, koji su odigrali presudnu ulogu u okupljanju većine radnog naroda pod zastavu rušenja korumpiranog i okrvavljenog Miloševićevog režima. Realnost “šestog oktobra” pokazala je da je petooktobarska bitka za slobodu prerasla u borbu oko izvlačenja profita od rasprodaje narodne imovine, u čemu je najviše stradala upravo radnička klasa. Pokazalo se da bez svoje avangadne proleterske partije, radni narod postaje topovsko meso u međusobnom obračunu korumpiranih buržoaskih klika oko plena. 

Moderna radnička klasa može jedina u savremenom društvu Srbije i Balkana da pokrene i organizuje opipljive promene i napredak naše zemlje i naroda. Urgentni zadatak svakog radnog, mislećeg i mladog čoveka i žene je da svim svojim bićem podupre izgradnju savremenog revolucionarnog radničkog pokreta i ostvarivanje programa Revolucionarnog saveza rada. Samo proleterskom revolucijom može doći do istinske promene sistema i boljitka za radni narod u Srbiji.

Akcioni komitet RSRS,
05. oktobar 2020.